The Longer I Go, The Less Money Matters

 The Longer I Go, The Less Money Matters
===============================

----Dilip


I rose from humble, rugged roots,

With pockets bare but dreams in boots.

Through trials fierce, through loss and gain,

I climbed my way, endured the strain.

And now I stand where once I aimed,

Yet feel this peak, this prize, unnamed.

For the longer I go, the less the money matters—

The soul finds weight in things that shatter.

The finest feasts lose taste with time,

The swiftest cars seem slow to climb,

No mansion walls, no views so high,

Can soothe the heart or satisfy.

I’d trade it all—the grandest cost—

For one soft night, in burdens lost.

To lay my head with ease unfound,

Where peace and quiet thoughts surround.

A sleep so pure, without desire,

No guilt, no greed, no frantic fire,

Just calm—a mind at last set free—

The longer I go, the less gold means to me.

For one night’s rest, profoundly deep,

To drift through dreams, in gentle sleep.

காலமெனும் கடலிலே

 குறள் வெண்பாக்கள் ஓதி குரல் கம்மும் பள்ளியிலே

நிறை மதியம் போல நின்ற நினைவுகள் கண் கூசுதே!

தென்னை மரம் ஏறியதும் திருட்டுப் பழம் பறித்ததுவும்

மின்னல் என மறைந்துவிட்ட மேனிநிறக் காலமடா!

கன்னிப் பருவத்திலே கவலையற்ற நாட்களிலே

என்னை மறந்தோடிய இன்ப நதி வேகமடா!

வீட்டுப் படிப்பு வெறுத்து  வெதும்பிய நெஞ்சத்துடன்

நாட்டுப் புறத்து விளையாட்டில் நயந்தோடும் வேளையிலே

கூட்டுக் குருவி கூட்டம் கூவி அழைத்த பொழுதெல்லாம்

காட்டுப் பறவையாய்க் கலந்தோடிப் போனதுவே!

பாட்டி சொன்ன கதைகளில் பாஞ்சாலி சபதமெல்லாம்

நாட்டியமாய் ஆடியதும் நடுமுற்றம் கோலமிட்டு

ஓட்டையிட்ட பானையிலே ஊறுகாய் போட்டதுவும்

தீட்டிய வண்ணக் கனவாய்த் திரும்பவும் வந்ததுவே!

அம்மி மீது அரைத்தெடுத்த சட்னி சுவை நாவினிலே

செம்மண் களிமண்ணோடு சிற்பங்கள் செய்ததுவும்

வெம்மையிலே வெயிலாடி வேப்பமரக் கீழினிலே

அம்மா அழைப்பதற்குள் அலைந்தோடிப் போனதுவே!

பொங்கல் தினம் புதுப்பானை பொங்கிவரும் சந்தோஷம்

மங்களமாய் கோலமிட்டு மாட்டுக்குத் தொழுவத்தில்

தங்கமென நீறு  பூசித் தலையெல்லாம் வகுந்தெடுத்து 

சங்கீத மேளத்தோடு சதுரகிரி போனதுவே!

முருங்கைமர உச்சியிலே முறித்த காய் வீழ்ந்ததுவும்

கரும்புத் தோட்டத்திலே கள்ளத்தனம் செய்ததுவும்

வரும்போது தண்ணீரில் வழுக்கி விழுந்ததுவும்

திரும்பிப் பார்க்கையிலே திகட்டாத நினைவுகளே!

கிணற்றங்கரை ஓரத்தில் கிளிஞ்சல்கள் பொறுக்கியதும்

மணற்பாங்கில் கோயில்கட்டி மனமெல்லாம் மகிழ்ந்ததுவும்

பணம்பார்க்கும் இக்காலம் பரிதவிக்க வைக்குதடா

இணைபிரியா நினைவுகளை ஏந்திக்கொண்டு நிற்குதடா!

விதியின் விளையாட்டு

வானம் விழுந்தாலும் வாழ்க்கை நடக்குமடா

ஊனம் வந்தாலும் உள்ளம் துடிக்குமடா!

தேனும் கசப்பானால் தீர்வு கிடைக்குமடா

கானல் நீரானால் காதல் பிறக்குமடா!

போரும் வரட்டுமே பூக்கள் மலர்ந்திடுமே

சேரும் விதியெல்லாம் சிந்தை மகிழ்ந்திடுமே!

பாரும் சுமையானால் பாசம் கனிந்திடுமே

நேரும் துயரெல்லாம் நெஞ்சில் அடங்கிடுமே!

கண்ணீர் பெருகினும் காதல் வளர்ந்திடுமே

மண்ணில் விழுந்தாலும் மன்னன் எழுந்திடுவான்!

விண்ணை முட்டினும் வேதனை தாங்குவோம்

பண்ணாய் இசைத்திடும் பாதை நடப்போமே!

எந்தன் உயிரானால் என்றும் உனக்காகும்

சிந்தும் கண்ணீரும் சிங்கார மாகிடும்!

வந்த விதியெல்லாம் வாழ்வின் பரிசாகும்

சொந்த நெஞ்சமே சோகம் மறந்திடும்!

A virtuous journey

 Engulfed in depths of humility's sea,

Truth-filled, freed from pride’s decree.

In peace and kindness, he stands tall;

The first pure step, the rise of all.

Through honesty and a teacher’s care,

By steady heart and purity rare,

With self-restraint as his guide,

He climbs the second step with pride.

From senses’ sway, he breaks away,

Releasing ego’s stubborn sway.

He knows life’s end and birth anew;

The third path opens with wisdom’s view.

With love for all, untouched, set free,

A soul of pure simplicity.

By wisdom’s lamp, his heart is bright;

Truth’s essence glows in endless light.

In solitude’s quiet, he finds his peace,

Avoids the throngs, their noise does cease.

With even mind, in grace he stands,

Graced by virtues, divine and grand.

In envy’s absence, compassion’s tide,

With equal love he walks beside,

With friendship true, his heart attains

The sixth step on life’s sacred plains.

In wisdom’s call, in acts divine,

In prayer’s light his soul does shine.

With faith’s embrace, his path is led,

To seventh step, by spirit fed.

With faith in freedom’s sacred goal,

With self-surrendered, whole and whole,

He moves on high to the loftiest place,

Touched by truth and eternal grace.

As rivers to the sea unite,

He reaches freedom's boundless light.

Like lotus leaves in waters pure,

Untouched he stands, from bonds secure.

॥ द्वात्रिंशद्गुणसोपानम् ॥

अमानित्वाम्बुधौ मग्नः सत्यदम्भविवर्जितः।

अहिंसाक्षान्तिसंयुक्तः प्रथमं पदमश्नुते॥

आर्जवाचार्यसेवाभ्यां शौचस्थैर्यसमन्वितः।

विनिग्रहेण चात्मस्य द्वितीयं सोपमार्चति॥

इन्द्रियार्थेषु वैराग्यं त्यक्त्वाहंकारवासनाम्।

जन्ममृत्युजराज्ञानी तृतीयं मार्गमाप्नुयात्॥

असक्तिः सर्वभूतेषु अनभिष्वङ्गसंयुता।

आत्मज्ञानप्रदीपेन तत्त्वज्ञानं प्रकाशते॥

एकान्तसेवया शान्तः जनसंसर्गवर्जितः।

समचित्तं समाश्रित्य दैवीं सम्पदमश्नुते॥

अमात्सर्येण दयया समताकारुणान्वितः।

मैत्रीभावं समाश्रित्य षष्ठं सोपानमाप्नुयात्॥

ज्ञानयोगो ध्यानयोगः कर्मयोगस्तथैव च।

भक्तियोगसमायुक्तः सप्तमं पदमश्नुते॥

मोक्षसाधनमार्गेण ब्रह्मनिष्ठासमन्वितः।

आत्मनिवेदनेनैव परमार्थं समश्नुते॥

यथा नदी प्रवाहेण सागरं प्राप्नुयाद् ध्रुवम्।

तथा गुणानुसारेण मोक्षमार्गं प्रपद्यते॥

पद्मपत्रमिवाम्भस्थं निर्लेपं तिष्ठते यथा।

तथा सर्वगुणैर्युक्तः मुक्तः संसारबन्धनात्॥

1. Foundational Virtues (मूल गुण)

अमानित्व (Amānitva) - Humility/absence of pride

अदम्भित्व (Adambhitva) - Freedom from hypocrisy

अहिंसा (Ahimsa) - Non-violence

क्षान्ति (Kshānti) - Forbearance/patience

2. Mental Disciplines (मानसिक अनुशासन)

आर्जव (Ārjava) - Straightforwardness

आचार्योपासना (Āchāryopāsana) - Service to the spiritual teacher

शौच (Shaucha) - Cleanliness (internal and external)

स्थैर्य (Sthairya) - Steadfastness

3. Spiritual Practices (आध्यात्मिक साधना)

आत्मविनिग्रह (Ātmavinigrah) - Self-control

इन्द्रियार्थेषु वैराग्य (Indriyārtheshu Vairāgya) - Detachment from sense objects

अनहंकार (Anahamkāra) - Absence of ego

जन्ममृत्युजराव्याधिदुःखदोषानुदर्शन (Janma-mrityu-jarā-vyādhi) - Perception of evil in birth, death, old age, disease

4. Knowledge Path (ज्ञान मार्ग)

असक्ति (Asakti) - Non-attachment

अनभिष्वङ्ग (Anabhishvanga) - Freedom from entanglement

आत्मज्ञान (Ātmajñāna) - Self-knowledge

तत्त्वज्ञानार्थदर्शन (Tattvajñānārtha-darshan) - Understanding the meaning of truth

5. Devotional Qualities (भक्ति गुण)

एकान्तसेवा (Ekāntasevā) - Solitude

अरतिर्जनसंसदि (Aratir-janasamsadi) - Aversion to crowds

नित्यं च समचित्तत्वम् (Nityam cha samachittatvam) - Constant evenness of mind

दैवी सम्पत् (Daivī Sampat) - Divine qualities

6. Social Virtues (सामाजिक गुण)

अमात्सर्य (Amātsarya) - Absence of envy

दया (Dayā) - Compassion

समता (Samatā) - Equanimity

कारुण्य (Kāruṇya) - Mercy

7. Higher Consciousness (उच्च चेतना)

ज्ञानयोग (Jñānayoga) - Path of knowledge

ध्यानयोग (Dhyānayoga) - Path of meditation

कर्मयोग (Karmayoga) - Path of selfless action

भक्तियोग (Bhaktiyoga) - Path of devotion

8. Supreme Realizations (परम अनुभूति)

मोक्षसाधन (Mokṣasādhana) - Means of liberation

ब्रह्मनिष्ठा (Brahmanishthā) - Steadfastness in Brahman

आत्मनिवेदन (Ātmanivedana) - Self-surrender

परमार्थ (Paramārtha) - Supreme goal

உள்ளத்தின் யோகமே!

வானத்து மேகமே - என்

    வாழ்க்கையின் தேகமே

ஊனத்தை போக்கிடும் - நீ 

    உள்ளத்தின் யோகமே!

      

தேனொத்த மொழியினால் - என்

    சிந்தனை அழியுதே

ஊனொத்த உலகினில் - இந்த

    உண்மையை அறியுதே!

மண்ணுக்குள் விதையெல்லாம் - போல

    மனதுக்குள் கதையெல்லாம்

கண்ணுக்குள் நிறையெல்லாம் - அந்த

    கருணையின் பிறையெல்லாம்!

காற்றோடு பறந்திடும் - பூவின்

    கதறலைப் பார்த்ததும்

வீற்றிருந்த மனிதனின் - வீணான

    விதிகளும் தோற்றதும்!

பொன்னான பொழுதெல்லாம் - நம்

    புன்னகை விழுதெல்லாம்

மின்னலாய் மறைந்திடும் - பின்

    மீண்டுமே பிறந்திடும்!

நேற்றைய கனவெல்லாம் - இன்று

    நினைவாக மாறுமே

காற்றைப்போல் உறவெல்லாம் - நாளை

    கதையாக ஓடுமே!

வாழ்க்கையின் பாதையிலே - நாம்

    வருத்தம் கொள்ளாதே

தாழ்வென்ற எண்ணமதை - மனம்

    தாங்கிக் கொள்ளாதே!

நம்பிக்கை பூக்குதடா!

 கண்ணீரின் முத்துக்களை காற்றிலே தூவுகையில் 

மண்ணீரும் மனமெல்லாம் மழையென்று நனைகிறதே 

விண்ணோடு விளையாடும் வெண்ணிலவின் ஒளியிலே 

பெண்ணாகி நிற்கின்றது பேரழகு இயற்கையே!

தென்றலின் தேன்மொழியில் தெரிகிறது காதலடா 

குன்றெனும் கனவுகளில் குடியேறும் ஆசையடா 

நின்றிடும் நினைவுகளில் நெஞ்சமெல்லாம் பூக்கையிலே 

ஒன்றாகி உயிரோடு உருகுது பாதையடா!

மேகங்கள் கண்ணீரை மழையாக்கி பொழிகையிலே 

யோகங்கள் யாவுமே யுகமாக மலர்கின்றன 

ராகங்கள் நெஞ்சினிலே ரசமாக கரைகையிலே 

வாகாக வானமெல்லாம் வண்ணமயம் ஆகுதடா!

பனித்துளி பவளமாய் பதிந்திருக்கும் பூவிதழில் 

கனித்திடும் காதலெல்லாம் கவிதையாய் மாறுதடா 

தனித்திடும் தருணங்கள் தழுவிவரும் போதினிலே 

மனிதனின் மௌனமெல்லாம் மந்திரமாய் ஓதுதடா!

சிலிர்த்திடும் சிறகுகளாய் சிந்தனைகள் பறக்கையிலே 

மலர்ந்திடும் மனதினிலே மகரந்தம் தூவுதடா 

கலங்கிடும் கண்களிலே கனவுகளின் தேனூறி 

நலங்களை நாடியே நம்பிக்கை பூக்குதடா!