Musings of a man who is constantly trying to give new perspectives to things we all seemingly know already.
படுக்கையில் பதமாய்ப் படர்ந்து விடு
கனிவாய்த் என்னைக் கவர்ந்து இழு.
எச்சில் மாற்றி உண்டு விடு - பின்
உடைக்கு மெதுவாய் விடை கொடு
உன்னையே எனக்கு உடுத்தி விடு
வியர்வை மழையில் பயிரை இடு.
எந்தன் உயிரை உறிஞ்சி எடு
உந்தன் உயிரால் நிரப்பி விடு.
Post a Comment
வாழ்க்கை சொல்லும் கதையெல்லாம் நாளை மறந்திடுமே, வாழ்ந்த தடங்கள் நாமில்லாமல் மண்ணில் மறைந்திடுமே! கல்லாய் கால்கள் கனத்தாலும் நின்று விடாதே, ...
No comments:
Post a Comment