நினைவுகள் சாம்பலாய்

 

மின்னல் விழுந்தது — மேகங்கள் எரிந்தது,

என் மனம் பூவென நசைந்து விழுந்தது.

சந்தேக சாக்கடையில் நம்பிக்கை கரைந்தது,

பொய் இல்லை என்றாலும், உண்மை மறைந்தது.

அருள் பேசும் வார்த்தைகள் வந்தது யாரிடம்?

நான் காத்த நெஞ்சத்துள் நீ இல்லையெனில் ஏதிடம்?

நீ தான் என் இசை என்று உயிரோடு வாழ்ந்தேன்,

கனவுகள் கரைந்ததும், வீணாய் நான் தாழ்ந்தேன்.

விழித்த உன் பார்வை — என் யௌவனத் தீபம்,

பிரிவில் நான் எரியும் — நீயோ காணாமல் சீதம்.

அன்பு இல்லையெனில் கோபம் ஏன் வரும்?

பாசமின்றி நெஞ்சமா புண்படும் நரகம்.

எனை எரிப்பதற்கு முன் — இதயம் எடுத்துக்கொள்,

பிறருக்கான நினைவுகள் சாம்பலாய் தூவிக்கொள்.