மருதாணி வாசம் வந்து
மனமெங்கும் வீசுதடி
மல்லிகைப் பூவின் மீது
மழைத்துளியும் பேசுதடி
முற்றத்து மெல்லக் காற்று
முன்னாளைக் கூறுதடி
முல்லையின் வாசம் போல
முகம் வந்து போகுதடி
மஞ்சளிட்ட மேனி அன்று
மனதுக்குள் மின்னுதடி
மங்காத அந்தக் கண்கள்
மாலைநிலா தூவுதடி
தென்றலிலே தேடுகின்றேன்
தேயாத உன் வாசமே
தூங்கிடாத என் விழியில்
தோன்றும் உன் நேசமே
மறந்திடலாம் என்றாலும்
மனம் கேட்க மாட்டுதடி
மறைந்திடலாம் என்றாலும்
முகம் மறைய மாட்டுதடி
மருதாணி சிவந்த கையில்
மிச்சமான காதலடி
மல்லிகையும் வாடிப் போகும்
மனம் மட்டும் வாடாதடி!
No comments:
Post a Comment