இந்த வாழ்வு கிடைத்தாலும் வெறுமைதான்.

 பொன்னாலும் பொலிவில்லை, ராஜ்யமும் நிறைவில்லை,

பொய் பெருமை தரும் பசுமைத் தோட்டங்கள்,

ஆணவ நெஞ்சத்தில் அரும்பும் பொற்கோட்டங்கள்,

இந்த வாழ்வு கிடைத்தாலும் வெறுமைதான்.

உடலும் உருகுகின்ற சலனமில்லாத பாரம்,

உறங்கும் உயிர்க்குள் ஏங்கும் அரணமில்லாத சுவாசம்,

அசரீரங்கள் போல ஆதங்கம் தோய்ந்த காலம்,

இந்த வாழ்வு கிடைத்தாலும் வெறுமைதான்.

அங்கம் அசையாமல் அதிர்ச்சி நிறைந்தே இருக்கும்

அணைக்கும் உறவுகளும் இறக்கும் உணர்ச்சிகளும்,

மண்ணில் வாழ்வதிலே மரணம் மலர்ந்து வரும்

இந்த வாழ்வு கிடைத்தாலும் வெறுமைதான்.

இளமை அழுகின்ற மாயவெடி விளையாட்டுகள்

இங்கே இருளில் கறுத்த காதல் கூளங்கள்

மரக்கின்ற வாழ்வில் மனம் பிளக்கும் சுவையாட்டுகள்

இந்த வாழ்வு கிடைத்தாலும் வெறுமைதான்.

நட்புக்கான நேசம் இல்லை, உண்மையின் ஒளியில்லை

உள்ளம் உறங்கும் வண்ணம் உறவுகள் மொழியில்லை

மதிப்பு மறந்த மனிதர் வாழ்வின் வழியில்லை

இந்த வாழ்வு கிடைத்தாலும் வெறுமைதான்.

எரிகின்ற தீயில் இட்டுப்போடு இவ்வுலகை

எரியும் இருண்ட பாழ்கோட்டையை மறைத்து விடு

நம் கண்முன் இருட்டில் அணைந்து விடட்டும்

இந்த வாழ்வு கிடைத்தாலும் வெறுமைதான்.