ஆற்றங்கரையில் ஒரு காதல்

 நதியோரம் நிற்கிறாய் நீ

தாமரை போல் மிதக்கிறாய் நீ

காற்று உன் கூந்தலோடு கூத்தாடுகிறது

மரங்கள் சலசலத்து மந்திரம் சொல்கின்றன

பௌர்ணமி நிலவு பதைபதைக்கிறாள் 

அவள் வெண்மை வெறும் மெழுகு

உன் முன் மங்கி மறைந்து போவாள் 

நீ சிரித்தால் அவள் நாணி நடுங்குவாள்

நதி என் நெஞ்சம் போல் ஓடுகிறது

உன்னை நோக்கி ஓயாமல் ஓடுகிறது

அலைகள் உன் பாதங்களில் அணைக்கின்றன

காற்று என் மூச்சாய் கனத்த பெருமூச்சு விடுகிறது

உன் கண்கள் — கண்ணை கவரும் விண்மீன் மழை

உன் குரல் — தேனாய் ஒழுகும் தென்றல் பாடல்

உன் முகம் — பொன்னாய் மினுக்கும் பூ வைரம்

நீ இல்லாத வாழ்க்கை — நீரிலாப் பாலை நிலம்

மரங்கள் மெல்ல குனிந்து மனம் மகிழ்கின்றன

நிலவு வெள்ளி வேலியாய் நம்மை மூடுகிறாள்

காற்று காதல் கதைகள் கிசுகிசுக்கிறது

நதி இதயத்தின் நாதமாய் ஒலிக்கிறது

இந்த நேரம் நிலைத்திருக்கட்டும்

மலர் போல் மென்மையாய் உன் கரம் என் கரத்தில்

நிலவும், நீரும், காற்றும் சாட்சி

நீ என்னவள் — நித்தம் நிச்சயம்.