முகத்தில் தூசி

முகத்தில் தூசிகள் நின்றன சுமையாய்,

முனைந்து கண்ணாடி துடைத்தேன்!

என் மங்கிய வதனம் பார்த்தேன்,

எதிரியாய் கண்ணாடி கண்டேன்!

உணர்ந்த பின் தான் உருக்கம் வருகின்றது,

உறங்கும் உண்மை விழிக்கிறது.

என் தவறே என் பார்வையின் பிழை;

தூசியில் இல்லை, என் பார்வையில் மழை!