இராமா

 சாமமும் தானமும் பேதமும் தண்டமும் — சார்ந்திடும் சதுரன் நீயே;

சரசமாய் சொல்லினும் சாதிக்கும் வல்லமை — தாங்கிய தலைவன் நீயே;

பரம சிவனுக்கே பெருமை தரும் பராக்கிரமம் கொண்டவனே;

பரமனைப் போற்றிய இராவணன் அறியாது — பழியுற்றான் உன் வலியே.

இனிமை பல சொல்லி இதயம் கவர்ந்தனை — எத்தனை நல்வுரை சொன்னாய்;

இகழ்வினை மறந்து இன்புறும் அயோத்தியை — என்றும் எனக்கென என்றாய்;

தம்பியைத் தம்பதம் ஆளவைத்து தானே — தாழ்ந்திடும் தருமம் செய்தாய்;

தருமத்தின் நெறியினில் தம்பியும் நாடும் தழைத்திட வழியைத் தந்தாய்.

அண்ணனை வென்றிடும் ஆசையால் அல்ல — அறத்தினை நிலைநிறுத்தி;

அரசினைத் தம்பிக்கு அளித்தாய்; அன்பினால் ஆட்சியை அழகுபடுத்தி;

அரக்கனை அழித்ததும் அம்பினால் மட்டும் அல்ல — அறிவினால் வென்றாய்;

அயோத்தி புகழும் அருள்மிகு இராமா — அகிலம் போற்றும் பெருமான் நீயே!