व्योम राजन्

 तेजोराशे दिनेशस्त्वं गगनस्य अधीश्वर

दिव्यतेजोभिरुद्भासि भुवनं सर्वतोऽधुना ॥१॥

कोटिशो रश्मयस्तेऽमी अनलाख्याः सुदुर्धराः

अमृतं वर्षयन्त्येते जीवसृष्ट्यर्थमुत्तमम् ॥२॥

अणुरेणुष्वपि व्याप्तं तेजस्तेऽनन्तकारणम्

तेजसैव हि जायन्ते म्रियन्तेऽपि तथैव हि ॥३॥

ज्योतिर्मूर्तिस्त्वमेवासि ग्रहाणां सभ्यनायकः

दाहकोऽपि च संजीवी रश्मितेजःप्रभावतः ॥४॥

जीवनस्य विकासाय वसुधायाः सदा प्रभो

तेजसा रक्ष लज्जां त्वं दिनेशो गगनेश्वरः ॥५॥